کنفرانسهای جعلی

مطلب ذیل را در فروردین ۹۶ در وبلاگم منتشر نمودم گویا لازم است همواره تکرار نمود. از این رو بار دیگر با اندک اصلاحی منتشر میکنم:

مدتی است بیماری در جامعه دانشگاهی کشور ریشه دوانده است که متاسفانه روز به روز دانشجویان و اساتید فراوانی را گرفتار خود میکند: عدهای فریبکار و سودجو با تشکیل شرکتهایی و با توسل به روشهایی فریبکارانه، اقدام به برگزاری کنفرانسهایی جدید و عجیب و جعلی مینمایند که هدفی بهجز سودجویی و کسب درآمد از یکی از ضعیفترین اقشار جامعه ندارند. این افراد با تشکیل شبکهای کذایی در چند دانشگاه کشور و به دام انداختن اساتیدی که یا از عقبه آنان بیاطلاع هستند و یا طالب شهرتاند و حتی فریب دادن دفتری در وزارت علوم برای صدور مجوز، اهداف غیراخلاقی خودشان را دنبال میکنند.

تعداد دوستان دانشجویی که برای ارسال مقاله خود به این کنفرانسهای جعلی نظرم را جویا میشوند، رو به افزایش نهاده و به نظر میرسد به جز نهی آنان از عدم شرکت در چنین کنفرانسهایی کاری دیگر نیز باید انجام داد که این نوشته بخشی از آن است. در این نوشتار سعی خواهم کرد چند ویژگی را که بین این کنفرانسهای جعلی مشترک است برشمارم تا دوستان بهتر بتوانند از این دامها حذر جویند («قصد این قوم خطا باشد هان تا نکنی»):